Wszystkie machiny oblężnicze są niewrażliwe na zaklęcia umysłu, "Żądzę krwi", "Klonowanie", "Teleportację" i "Implozję" (nawet wtedy, gdy bohater posiada Kulę osłabienia).
Mapa dla jednego gracza, skupiona głównie na walce i dynamicznych potyczkach.Poziomy Trudności:
Przeciwnicy w sojuszu
80 % - 1 PC ( Grający średnio )
100% - 2 PC ( Grający średnio )
130% - 2 PC ( Grający na Maxa )
160% - 3 PC ( Grający na Maxa )
200% - 4 PC ( Grający na Maxa )
Człowiek
CPU
CPU
CPU
CPU
Bardzo fajny początek, trzeba się łapać wszystkiego co wpadnie do ręki i tym wojować.
I tu się kończy fajna część. Po spacyfikowaniu przeciwników nie ma żadnej presji ani limitu czasu, a na mapie zostały do zrobienia dziesiątki uciążliwych walk. Progresja nudna jak tylko może. Zwyczajnie coraz większe grupy potworów. Puszczanie tur, zbieranie przyrostów, i walka. Tak do końca mapy.
Szkoda bo mapa wygląda estetycznie, może nawet uroczo. Kompozycje terenów, wypełnienie przeszkodami wszystko na wysokim poziomie, ale rozgrywka poza pierwszą strefą totalnie leży.
Zawsze propsuję ciekawe, niestandardowe projekty map, które próbują wymykać się ramom klasycznych, oklepanych schematów. I choć ten projekt mapy dawał podwaliny pod stworzenie naprawdę ciekawej i mocnej mapy, to niestety - autor skorzystał z tej szansy. Poległ, nie tworząc takich warunków na mapie, które pozwolą graczom komputerowym stawiać opór graczowi i/lub jakkolwiek się rozwijać. Spacyfikowanie graczy komputerowych w pierwszych tygodniach właściwie oznacza już koniec gry, bo żadnej presji czasowej nie ma i cała reszta mapy jest dla nas, bo żaden gracz AI nie jest w stanie zagrozić pozycji gracza, najeżdżając na strefę startową podstawowymi armiami wyniesionymi z tawerny.
Co jeszcze można zarzucić autorowi:
- nie dał siedlisk inferno w strefie startowej dla fanów farmienia demonów!! Przecież tu aż się prosi o farmę, ale nie ma innego sposobu, niż powtarzanie mapy i rollowanie po czarcich lordów z obozu uchodźców, bo strefa z siedliskami inferno jest dość mocno broniona i nawet nie jest pewne, że te siedliska w ogóle wylosujemy. Siedliska wampirów (wraz z fortem na wzgórzu w niedalekiej odległości) są spoko, a czarty już nie? Przecież zagranie pod wampiry to jest totalny samograj, tymczasem z demonami trzeba się trochę pomęczyć...
- zmiana wyglądu obiektów - zupełnie niepotrzebnie, ale przynajmniej nie ma tego aż tyle co na mapie Oblivio xd
- dostępność OP bohaterów, którzy robią różnicę na starcie gry, np. Galthran, a w late-game Dalton (w wersji HotA 1.8.0).
- wyrzucenie umiejętności startowych bohatera początkowego i wrzucenie expa w puszkę pandory do wzięcia - czemu to miało służyć? przecież zamiast ryzykować beznadziejny rozwój takiego bohatera bez umiejek, można wziąć te puche kimś "normalnym" z karczmy i mieć super hirka już w 111 (choćby taki grindan - po wzięciu puszki już ma masowe spowolnienie xd).
- generalnie rozgrywka tutaj się kręci wokół jednostek 7 poziomu - mam spore wątpliwości, czy te obiekty (oraz banki) powinny być dostępne już od samego początku gry.
- po zdobyciu neutralnego smoka sporą część mapy się robi na autowalce. imo takie siedliska powinny być mocniej bronione lub dostęp do nich powinien być uzyskiwany po wypełnieniu jakiegoś zadania, bo zbyt ułatwiają i spłycają gameplay.
- w strefie końcowej można oszukać event odbierający manę przed ostatnią walką (artefakty regujące manę/mistycyzm).
- brak wykorzystania nowych eventów - a do tej mapy nadawały się idealnie. za ich pomocą można było np. uzależnić np. otrzymywanie premii dla gracza AI od postępów gracza na mapie.
Co jest na plus:
- oczywiście sam pomysł na mapę
- ładna mapa przygody
- ciekawe early-game
- liczne questy (szkoda tylko, że bardzo łatwo je przeoczyć, przez zmiane modeli na jakieś stworki...)
- ustawianie losowych strażników o konkretnym value, a nie liczbie
W takiej formie mapa ma więcej sensu do gry PVP (do szybkich pojedynków na strefie startowej), ale co stoi na przeszkodzie, by zadbać też o boty w wersji mapy do gry solo? Brak czasu/chęci? W sam projekt mapy zostało włożone sporo pracy, ale niezadbanie o balans gry cały ten wysiłek zaprzepaszcza. Szkoda zmarnowanego potencjału.
Mapa cudowna, niby rozmiar L a jest bardzo dużo rzeczy do zrobienia. Losowość występuję praktycznie wszędzie. Mnóstwo zawartości, aż chce się eksplorować. Estetyka jest bardzo ładnie zadbana, bo gdzie się nie pójdzie to zawsze coś ciekawego wpadnie w oko. Bardzo dobrze jest zrobiona regulacja poziomu trudności. Niestety nie ma na tej mapie fabuły ale nie jest ona potrzebna, ponieważ z informacji o scenariuszu wiemy, że jest na nacisk na walkę i różne potyczki. Jest przyjemność z ogrywania. Łowienie ryb 10/10! Mega fajny pomysł! Obecność Daltona wypacza rozgrywkę, dlatego zalecam granie bez niego.
Moje wrażenia w skali od 1 do 10:
Pomysł 8
Wykonanie 4
Rozgrywka 6
Grafika 7
Fabuła 0
Nowatorstwo 2
Wypełnienie 9
Mapa ma jeden poważny błąd, mianowicie możliwość zablokowania przeciwników komputerowych. Staram się nie wykorzystywać takich błędów, ale grając na 200% trochę to trwało i bym musiał zaczynać od nowa. Na tym poziomie wystarczy odpowiednio ustawić czterech bohaterów w odpowiednich miejscach, aby do końca gry mieć święty spokój. Wymaga to trochę pracy, bo mapa jest bardzo losowa i musimy kilkukrotnie resetować początek aby dostać odpowiednie siedliska, a później wczytywać grę przy wykupie odpowiednich bohaterów. Następnie należy zastosować odpowiednią taktykę, aby uzyskać przewagę i ustawić odpowiednio rozwiniętych bohaterów z konkretnymi jednostkami w czterech miejscach. Od tego momentu mamy czterech bohaterów wolnych którymi możemy zacząć wędrówkę po kolejnych strefach. Nasza podróż usiana jest niezliczonymi pojedynkami z dość dobrze dobranymi pod względem siły losowymi jednostkami dziki zastosowaniu doboru kwotowego. Po drodze możemy zebrać ogromną armię (niekiedy darmową) potrzebną do zlikwidowania ?straszliwego? potwora po postacią chłopa.
Uwagi.
Narzuca się jeden wybór frakcji (Bastion). Zbyt słabe premie dla graczy komputerowych i niedostępne dla nich w innych strefach. Przyjęty zły sposób wypuszczania bohaterów z miast początkowych.
Nie przeglądałem map do gry wieloosobowej. Mam nadzieję, że autor w nich zmienił dostępność bohaterów i przyjęty sposób rozgrywki, bo inaczej mało kto zagra w te mapy.
Moja ocena to 3,4. (ocena konkursowa 3,5)
?Strefa Wyższości? odwraca klasyczną hierarchię Heroes III. Zamki są przede wszystkim zapleczem ekonomicznym, a prawdziwa siła wynika z kontroli siedlisk, przestrzeni i cotygodniowych tras rekrutacji. Najlepiej działa jako wyścig zbrojeń ? szczególnie wtedy, gdy inni gracze naprawdę mogą odbierać nam to, co wcześniej zdobyliśmy.