[ WERSJA-PVP oraz WERSJA-SOJUSZ w załącznikach ]

Witam,
Przedstawiam Strefę Wyższości — dynamiczną mapę opartą na potyczkach i rozwoju bohatera.
Początkowo mapa powstała z myślą o rozgrywkach wieloosobowych (2–7 graczy), ale jej struktura okazała się na tyle łatwa do przerobienia, że powstały 3 wersje, różniące się głównie liczbą graczy.

I. Wersja Solo
Czyli wersja konkursowa dostosowana do jednego gracza. Liczba przeciwników komputerowych zależy od wybranego poziomu trudności (więcej informacji znajduje się w opisie scenariusza).
Wersję tą polecam grać na 130% lub 160 % ale bez resetowania lub wczytywania, dokładnie tak jak byśmy grali w PvP w przeciwnym razie gdy będziemy wykonywać perfekcyjne ruchy i walki dzięki save / load mapa może okazać się mega łatwa, chyba że ktoś tego oczekuje.

II. Wersja PvP
Pierwotna wersja mapy, która tak naprawdę najlepiej oddaje jej założenia. Rozgrywka gracz kontra gracz dla 2–7 osób. Najlepiej, aby w grze uczestniczyło przynajmniej 3 graczy.
Już od pierwszych tur można spotkać przeciwników i staczać pojedynki, dlatego nie zalecam tur symultanicznych. Najlepiej ustawić czas tury na 1 minutę.

III. Wersja Sojusz
To kooperacyjna wersja dla dwóch graczy. Na własnym przykładzie przechodziłem ją ze swoim znajomym na poziomie 200% (wtedy było 5 przeciwników komputerowych), ale udało nam się wygrać, więc na poziomie 200% dodałem kolejnego przeciwnika.
Wszystkie poziomy trudności są opisane w grze po uruchomieniu scenariusza.
Mimo nazwy „Sojusz”, formalnego sojuszu nie ma. Rozwiązanie to zostało zastosowane po to, aby gracze mogli przejmować siedliska.
Czas tury ustawiliśmy na 2 minuty i sprawdzał się bardzo dobrze. Nie korzystaliśmy również z tur symultanicznych, ponieważ — podobnie jak w wersji PvP — bardzo szybko zostałyby one przerwane.

Aby rozwiać wątpliwości oceniających: wersję Solo, czyli konkursową, testowałem samodzielnie, a wersję Sojusz przechodziłem ze znajomym. Zmiany po rozgrywkach były głównie kosmetyczne, np. przesunięcie kilku przeszkód w celu udrożnienia niektórych przejść.

Należy pamiętać, że siedliska, rozmiary banków, surowce oraz artefakty są losowe, więc każda rozgrywka będzie trochę inna.

Elementami edytowanymi przy użyciu specjalnego edytora są głównie NPC-e (wyglądający jak strażnicy) wykorzystywani do zadań, które polecam wykonywać, oraz Sanktuaria (kościoły wyglądające jak obeliski).
Zostało to zastosowane po to, aby łatwiej odróżnić poszczególne zadania. W przypadku kościołów chodziło również o uniknięcie nadmiaru identycznych obiektów na mapie.

Mapa jest podzielona na 7 stref, a każda z nich posiada własne teleporty prowadzące do jednego miejsca, dzięki czemu można dość sprawnie poruszać się po mapie.
Każdą wersję mapy można ukończyć poprzez pokonanie najsilniejszego strażnika w ostatniej strefie o sile 1 miliona value ( około 500 smoków ). Można więc powiedzieć, że jest to swoisty wyścig zbrojeń, w którym przeszkadzacie sobie nawzajem lub robią to gracze komputerowi — w zależności od wybranego wariantu.

Gdy przebijemy się do końca, mamy dwie możliwości: natychmiast zakończyć mapę, zabijając jednego chłopa w prawym dolnym rogu, do którego prowadzi teleport, albo możesz poznęcać się nad graczami ludzkimi lub komputerowymi, otrzymując przy tym ciekawe bonusy, skrzydełka oraz milon ruchu gdy odwiedzisz Archanioła.

Życzę miłej zabawy.

• Strefa Wyższości ( PvP )
• Strefa Wyższości ( Sojusz-2P )
• ostatnia strefa